Thursday, August 14, 2014

රූමාට ලියන කවි

දයාබර රූමා වෙත....

වැඩක් නෑ රූමෝ හැමදාම වගේ කෑගහන්න බන් 


මන් මුකුත් කියන්නේ නෑ 


මට ඔව්වා ඇහෙන්නෙත් නෑ 


වෙනදා වගේ මන් මගේ ලෝකේ ඉන්නම් 


ගෙදරින් කතා කරන එකකුත් නෑ 


ඔය කට නිසා තමයි 


මොකද මගේ වචන ඇහෙන්නේ නෑ ලු 


විදුලි කොටන බෙලිකටු 

ඒ නම ඔයාගේ තමයි බව්තීස්ම කලේ මං 

ආයෙත් තියෙනවා වාසගමක් 


විනාස සාගරන් 


ඔව් ඔව් 


විනාස සාගරන් ගේ විදුලි කොටන බෙලිකටු 


කියලම වැඩක් නෑ බං 


මේ පාරත් ඉතින් අවුලක් නැතුව කෑගහපන් 

හොඳ වෙලාවට මට කොල්ලෙක් නැත්තේ 


එහෙනම් මෙලහකට පවුලත් ඉවරයි !


හිටියනම් ඉතින් ....


මල් කඩන වෙලාවටවත් කියන්න තිබුනා 


ඒ පොඩ්ඩක් හෙමින් කතා කරනවකෝ 


මාත් මල් කඩනෝ 


කියල ....


කෑගහපන් බං ඇති වෙනකම් 


මේ අවුරුදු ගානටම ..........


නිදහසේ කෑගහපන් 


මම නෙමෙයි මුකුත් කියන්නේ 


අද ඉදන් මන් බීරෙක්!





Wednesday, July 23, 2014

මනුස්සකම

මේ දවස් වල කියාගන්න බෑ ඉන්න තැන වෙන දෙයක් ගැන කියන්න ඕනේ කියල හිතුනා. හොස්ටල් කියල කියනකොට මොකක්ද මතක් වෙන්නේ? ලංකාවේ නම් ඉතින් සාඩින් ටින් එකක වගේ එක රොත්තට එකම බිල්ඩින් එකක ඉන්න කට්ටියක්නේ. ගොඩක් වෙලාවට අවම පහසුකම් තමයි ඉතින් තියෙන්නේ. ඔහොම ඉන්නකොට එක්කෙනෙක්ට හෙම්බෙරිස්සාව හැදුනොත් ඇති ඉතින් දෙයියනේ කියලා ඔක්කොටම හැදිලා තමයි සනීප වෙන්නේ. ඔව්වා ඉතින් සාමාන්‍ය දේවල්නේ. මොකෝ හෙම්බිරිස්සාවක් හදුන්නති කෙනෙක් හොයාගන්න බෑ නේ බෙහෙතකටවත්. 

මට කියන්න ඕනේ හෙම්බිරිස්සාව ගැන නෙමෙයි. මේ ලඟදි මෙහෙ ළමයි ටික දෙනෙක්ට රෑෂ් එකක් ආවා හමේ. ඉතින් ඕකට එයාලා බෙහෙත් ගත්තා. කියාගන්න බෑ ඉන්න ෆ්ලෝ එකේ ළමයි ටිකක් විතර අනිත් අයගෙන් වෙනස් කියල තමයි කියන්නේ හැමෝම වගේ. වෙන එකක් නෙමෙයි එයාලා ආත්මාර්ථකාමී ලු. බැච් එකේ ඉන්න පෝසත්ම සෙට් එක ඉන්නේ මේ ෆ්ලෝ එකේ කියල වෙනම නාමෙකුත් තියෙනවා. ඉතින් ඔය ගැන ගොඩක් දේවල් අනිත් අය මාත් එක්ක කියනවා ඇත්තටම මන් වරදීමකින්ද කොහෙදලු මේ ෆ්ලෝ එකට වැටුනේ . මන් කියල මොනා කරන්නද. ඉතින් මේ ෆ්ලෝ එකේ ළමයි අර ළමයින් ඉන්න පැත්තකින් වත් යන්නේ නෑ. ඔන්න ඕකයි තත්වේ.

දවසක් අර රෑෂ් එක හදුනා ළමයෙක් ආවා මාව හම්බවෙන්න. කියාස් පොඩ්ඩක් කතා කරන්න පුලුවන්ද ? 

අයියෝ පුළුවන් එන්න මගේ කාමරේට 

නෑ අනේ ඔයාගේ රූමා කැමති වෙන එකක් නෑ අපි යමු එලියට 

ඔන්න ඉතින් අපි එලියට ආවා. 

කෝ ඉතින් කියමුකෝ බලන්න.

මෙන්න මේ කෙල්ලගේ ඇස් වල කඳුළු 

ඇයි මේ අඩන්නේ?

මට කියන්න කෙනෙක් නෑ කියාස් ඔයා මේ අල්ලාගෙන ඉන්න මගේ අතෙත් රෑෂ් එක තියෙනවා.

ඔව් ඉතින් ...?

ඇයි ඔයා අත අතාරින්නෙ නැත්තේ කියල මන් අහන්නේ නෑ ඒත් .... ඔයාලගේ ෆ්ලෝ එකේ ළමයි මට කරන වෙනස්කම් මට දරාගන්න බෑ කියාස්... මන් දන්නවා ඔයා වෙනස් කියල... ඇයි මට මෙහෙම කරන්නේ? මට ලාදුරු හැදිලා වගේනේ එයාලා මාව දැක්කත් අහකබලා ගන්නේ? අද මන් වොෂ් රූම් එකට මුණ හෝදන්න ගියාම හැමෝම ඈත් උනා.... මට එතනම මැරෙන්න හිතුනා කියාස්..... 

ඇය අඩන්නට විය.. 

ඇත්තටම උනේ ඕකයි............

මාත් එදා රෑ ඕක ගැන හිතුවා. ඇයි ඇත්තටම මෙයාලටත් ඕක හැදුනොත් මොකද වෙන්නේ කියල හිතන්න බැරි? ප්‍රවේසම් වෙන්න ඕනේ තමයි එත් එහෙම කෙනෙක්ව කොන් කරන එක සාධාරණද? මනුස්සකම කියල මුන් හැමතිස්සෙම කතා කරන වචන වල තේරුම කෝ? 




Sunday, June 15, 2014

දවසට මතක් උනාම නෙමෙයි

මේ ලඟදි දවසක පිය වරුන්ගේ දිනයක්  තිබුනා මට නම් ඒ සීමාවේ වැඩක් නෑ මොකද මන් දින වලට හරියන්න ඔව්වා සමරන කෙනෙක් නෙමෙයි. මගේ නම් කාගේ නොවුනත් තාත්තා කියන පුද්ගලයා මගේ ජීවිතෙත් එක්කම ඉන්න කෙනෙක් නිසා එක දවසකට විතරක් සීමා කරලා දාන්න කොහොමත්ම බෑ. කියාගන්න බෑ කියන බ්ලොග් එකේ නම් මේ වෙනකම් ලියවිලා අත්තේ මගේ අම්මා ගැන. එකටත් පොඩි හේතුවක් නැත්තෙමත් නෑ. ඒත් මේ දෙන්නම නැත්නම් ඉතින් මට වැඩක් නෑ. අර පොඩි කාලේ අපෙන් හැමෝම අහන්නේ අම්මටද තාත්තටද පුතා වැඩිපුර ආදරේ කියල ? එතකොට අපි කියන්නේ .... අම්මටත් තාත්තටයි දෙන්නටම ආදරෙයි කියලනේ. මන් නම් තාමත් එහෙම ඇහුවොත් දෙන්නේ ඒ උත්තරේම තමයි.

ඉතින් කියාස් වෙච්ච මම පොඩි කාලේ ඉදලම වැඩියම කාලේ ගෙව්වේ තාත්තත් එක්ක කිව්වොත් හරි. ඇත්තටම අම්මයි තාත්තයි කරපු රැකියා එක්ක දෙන්නම කාර්යබහුල දෙන්නෙක්. ඒත් මාව අමතක කලේ නෑ කවදාවත්. අම්මට රෑ දවල් කියල බලන්නේ නැතුව වැඩ කරන්න උන නිසාම අපි හිටියේ නිල නිවාස වල. ඉතින් තාත්තා කොහොම හරි වැඩ ඇරිලා 5 ට කලින් ගෙදර එනවා. ඒ එනකොට මාව නම් අමතක කරන්නේ නෑ මොනවා හරි මටත් අරන් එන්නේ. :)

තාත්තා තමයි ඉස්සර මගේ හැමදේම.... ඒ කියන්නනේ ඉතින් මන් හැමදේම කියන්නේ තාත්තට. තාත්තා තමයි ඉතින් මාව ඉස්කෝලේ යන්න උදේ 6 ට වෑන් එකට නග්ගන්නේ , සෙනසුරාදා හවසට බුදවත්ත සර් ගේ නැටුම් පංතියට එක්කන් යන්නේ ඔය හැමදේම. ඒ එක්කම ඉතින් පව්ලේ එකම ළමයා වෙච්ච මාත් එක්ක සෙල්ලම් කරන්න එන්නෙත් තාත්තා තමයි. මන් පොඩි කාලේ හරි ආසයි අර හුරන ලොතරැයි වලට. ඉතින් දවසක් තාත්තා ඒවා ගොඩක් එකතු කරන ඇවිත් පොඩි ලෑලි කෑල්ලක ඒවා ගහලා මගේ පොඩි බයිසිකලේ ඉස්සරහින් එක හයිකරලා දුන්නා. ඉතින් දවස තිස්සෙම මන් කලේ ඕක  පැද  පැද  සුවිප් විකුණපු එක.

තව දවසක් තාත්තයි ස්නේක් ඇන්ඩ් ලැඩර් ගේම් එකට දාදු කැටේ හොලවලා දාන්න ගත්තා අම්මගේ වයින් ග්ලාස් සෙට් එකෙන් වයින් ග්ලාස් එකක්. වැඩේ කියන්නේ අපි දෙන්නා රණ්ඩු කරන්න ගිහින් ඕක වැටිලා කැඩුනා. ඉතින් කාටවත් කියන්න ගියේ නෑ අපි දන්නෙත් නෑ ඉතින් වයින් ගලාස් එකක් අදයි කියලා හොඳේ ? දවසක් අම්මා කබඩ් එක අස් කරද්දී වයින් ග්ලාස් එකක් අඩුයිනේ කිව්වට ඉතින් තාත්තයි මායි කොහොමද ඔව්වා දන්නේ ;)

ඔව්වගේ වැඩ තමයි ඉතින් තාත්තයි මායි කරන්නේ. ඉස්සර ඉදන්ම ඉතින් අම්මා සෞඛ්‍ය ආරක්ෂිත කලාපයක් විදිහට තමයි ගෙදර දොර පාලනේ ගෙනිච්චේ. ඉතින් කියාස්ට ඉස්කෝලේ කැන්ටිමෙන් කන්න සත පහක් වත් දෙන්න තහනම්. ඒත් ඉතින් කියාස්ව වෑන් එකට දාන්න එන්නේ තාත්තනේ. එතකොට මට හම්බවෙනවා රුපියල් 5ක් :) ඒ කාලේ රුපියල් 5 ට ගන්න ගොඩක් දේවල් තිබුනනේ දෙයියනේ කියල.

ඒ කාලේ තාත්තත් එක්ක තමයි බැට්මින්ටන් ගැහුවේ . අනේ ඉතින් දෙයියනේ කියලා කලාතුරකින් තමයි මට හරියට පාරක් ගහන්න පුළුවන් වෙන්නේ. ඒත් ඉතින් එපා වෙන්නේ නෑ.

තාත්තම තමයි මට ටිකක් ලොකු බයිසිකලයක් ගෙනත් දුන්නේ. ඔන්න ඉතින් රෝද දෙනෙක් බයිසිකල් පදින්න ගිහින් වැටිලා නම් නෑ මොකද තාත්තා හිටියනේ. හැබැයි ඉතින් යාළුවොත් එක්ක වැඩි වැඩ දාන්න ගිහින් හොම්බෙන් ගිහින් තුවාල කරගෙන තියෙනවා මදි නොකියන්න.

දවසක් මන් අත තියාගෙන ඉදිද්දී තාත්තා ඇතුලෙන් දොර වහලා මගේ ඇගිල්ලක් අහුවුනා ඉතින් යන්තම් කිව්ව ගමන් තාත්තා දොර ඇරලා අත අරගෙන බැලුවා. අවුලක් නෑ ඉතින් මන් කිව්වා අම්මට කියන්න එපා කියල. කිව්වා විතරයි අතෙන් ලේ ඒකයි. තාත්තා මාව වඩාගෙන කෙලින්ම දිව්වේ කුස්සියේ උය උයා හිටපු අම්මා ලඟට.

ඉතින් තව දවසක් තාත්ත ත් එක්ක බයික් එකේ ක්ලාස් ගිහින් එනකොට බයික් එක පෙරලිලා සයිලන්සරේට කකුල පිච්චුනා. අම්මට නම් මන් කොහොමත් කියන්න ගියේ නෑ. ඒත් ඉතින් වැඩි දවසක් ඕක හංගන්න බැරි උනා. එදා ඉදන් ටික කාලයක් යනකම් තාත්තටයි මටයි බයික් එක තහනම් උනා. :)

කොච්චර දේවල් තියෙනවද කියන්න නම්..... මගේ 7 වෙනි උපන්දිනේට තාත්තා අරන් දුන්නා මගේ උසටම ඉන්න බෝනික්කෙක්  එයාට බැට්රි දැම්මා ම එයා කතා කර කර ඇවිදිනවා. වැඩේ කියන්නේ එයාව කැඩුවේ මම නම් නෙමෙයි තාත්තාම තමයි බැට්රි දාන්න ගිහින් කැඩුවේ. එදා ඉදන් එයා කබඩ් එකේ. කොහොමත් මන් බෝනික්කන්ට කැමති උනේ නෑ.

එක සැරයක් මට අසනීප වෙලා හොස්පිටල් එකෙන් කිව්වේ ඒ වෙලාවේම බ්ලඩ් රිපෝර්ට් එකක් ගන්න ඕනේ කියල. ඒ වෙලාවේ ඒකට ගෙවන්න අතේ තිබුන සල්ලි මදි වෙලා කවදාවත් තාත්තගේ අතෙන් ගලවන්න බැරිවෙච්ච මගුල් මුද්ද ගලවලා උගස් තිබ්බා. එදා මට පුදුම දුකක් දැනුනේ. තාත්තා කිව්වේ පුතේ මන් හෙට ඕක බෙරගන්නවනේ කියල.

මන් හොස්පිටල් ඉන්නකොට තාත්තා මාව බලන්න ඇවිත් අම්මා මට බත් කවනකම් කැනියුලා එක තියෙන අත අතගගා ලගින් හිටියා. මුකුත් කිව්වේ නම් නෑ ඒත් ඒ ආදරේ මට තාමත් දැනෙනවා.

කවදාවත් මට පුතේ ඔය මෙහෙම කෙනෙක් වෙන්න මේ රස්සාව කරන්න කියල කියල නෑ. ඇත්තම කියනවනම් උඹ කියලවත් බැනලා නෑ.

තාත්තට කොච්චර ආදරෙයිද කියල මන් කියල නෑ වචනෙන් කවදාවත්. ඒත් තාත්තා දන්නවා මන් කොච්චර ආදරෙයි ද කියන්න. තාත්තත් හැමදේම කිව්වේ මාත් එක්ක. ඇත්තටම තාත්තගේ ලෝකේ උනේ අපේ පුංචි පවුල. එහෙම තාත්තා කෙනෙක් ලබන්න මන් කොයි තරම් වාසනාවන්තද. මට ඇත්තටම මගේ තාත්තා ගැන ආඩම්බරයි. කවදාවත් අපේ ගෙදර රණ්ඩු වෙනවා මන් දැකලා නෑ. ඇත්තටම මගේ තාත්තගේ ආදරේ සුවඳ හැමදාමත් මගේ හිතෙන් මැකෙන්නේ නෑ....



Wednesday, June 11, 2014

අද .........

කෝ ඇයි ඔයා පාඩම ලියන්නේ නැත්තේ පුතේ ?

පොත ඉවරයි මිස්

කෝ බලන්න ... බෑගය ද හිස් ය.

 අද දවල්ට පුතා කෑවේ නැද්ද? කැන්ටිමෙන්ද කෑවේ ?

නෑ මිස් අම්මා ඊයේ නයිට්

පුතාගේ අම්මා කොහෙද වැඩ කරන්නේ ?

ගාමන්ට් එකේ මහනවා මිස්

හ්ම්ම්.... එතකොට තාත්තා කෝ ?

තාත්තා හිරේ මිස්

පොඩි එකාගේ ඇස්  වල එලියට වැටෙන්න පොරකන කඳුළු පොදියකි

තුරුල් කරගතිමි පොඩි එකා මා ලයට .........



Saturday, May 31, 2014

ප්‍රථම පෙම

2014.05.31 දින 

නේවාසිකාගාරයෙදී ,


ප්‍රථම පෙම වෙත, 
                           
                        මතකද දන්නෙත් නෑ. දැන් අවුරුද්දකුත් මාස 03ක් පරණ ආදරයක් ගැන. දවස්, සති, මාස, තත්පර, විනාඩි, පැය වලින් බැලුවොත් නම් කොච්චරක් ද? අපි අන්ධ වෙලා ඉන්න කාලේ කිව්වේ නම් ඔයා නැති එක විනාඩියත් කල්පයක් වගේ කියල. ඒත් ඒ විනාඩියටත් කාලයම කොයි තරම් වෙනස් විදිහේ විසඳුමක් දීලද ? අද අපි මේ තරමටම දුරස් වෙලා ඉන්නේ. කට කහනවට කියපු කතාවක් නෙමෙයිනේ හැම ප්‍රශ්නෙකටම කාලය විසඳුමක් දෙනවා කියන එක. නැත්නම් ඒ කාලේ කිව්ව විදිහට අපි දුරස් වෙන්න තීරණේ කරපු දවසේ අපේ ජීවිත වල කෙලවර ලණු කෑල්ලකට, රේල් පාරකට, වහ බෝතලේකට, මහා මුහුදට, පිහි තුඩකට , ලෝකාන්තයට දැන් දෙන්න තිබුනා. මොන තරම් අපේ අදහස් නොගැලපුනත් ඒ තරම් අපේ ආදරේ බොළඳ උනේ නෑ නේද ? වෙලාවකට මට එහෙමත් හිතෙනවා. අවුරුදු දෙකක් ආදරේ කළා තමයි. ඒ අවුරුදු දෙක නිසා අපි දෙන්නව අවුරුදු 22ක් කවලා පොවලා අපේ කැත කුණු හෝදලා හොඳ තැනකට ගෙනියන්න තවමත් මහන්සි වෙන අපේ අම්මටයි තාත්තටයි ඒ වෙනුවෙන් දුකක් දෙන්නේ ඇයි නේද? දැන් අහන්න දකින්න හම්බවෙන්න දේවල් එක්ක අපේ ආදරේ ඇත්තටම ආදරයක්ම තමයි. අද වෙනකොට වෙන් වෙලා හිටියත් අපේ අදහස් ගැලපෙන්නේ නෑ කියල අපි වෙන් උනත් අපි දෙන්නා ඇත්තටම ආදරේ කළා. ඒ නිසාම වෙන්න ඇති අදටත් මට ඔයා ගැන වෛර කරන්නේ නැතුව මතක් කරන්න පුළුවන්. මේ ලඟදි ඔයාගේ උපන්දිනේ තිබුනා ඇත්තටම මට එදා මතක් උනේ නෑ මෙහෙ වැඩ වැඩියි ඒ එක්කම ජීවත් වෙන්නත් අමතක වෙලා. අද තමයි මතක් උනේ. ළඟ හිටියේ නැත්තත් සුබ පතන්න හිතුනා. 

සුළඟට පවසන්නම් 
හැම පැතුමක් ම 
ඔබ වෙත ගෙනගොස්
පවසන ලෙසසොඳුරු අතීතයේ 
කුළුඳුල් පෙම්වතිය 
සුබ පැතුම් 
එක් කල  බැව් 
ඇගෙත් 
කුළුඳුල් 
පෙම්වතා වෙත ..




Monday, May 26, 2014

ආලයෙන් තොර ආදරය කරන්න ................

කියාස් මට ඔයත් එක්ක ටිකක් කතා කරන්න පුළුවන් ද ටිකක් තනියම ? 


මේ ලඟදි දවසක  කොලේජ් එකේ ළමයෙක් ඇවිත් මගෙන් එහෙම ඇහුවාම මන් ටිකක් පුදුම උනේ මොකද ඒ ළමයත් එක්ක එහෙම තනියම කතා කරන්න දෙයක් මට තිබුනේ නැති නිසා. කොහොම උනත් ඉතින් කමක් නෑ කියල හවස අපි හම්බුනා..... 

කියාස්.... මට මේක කාට හරි කියල හිත නිදහස් කරගන්න ඕනේ ඒකයි මන් ඔයාට  කියනවා කියල හිතුවේ ඔයා දන්නවද දන්නේ නෑ අඩුම තරමේ මගේ පවුල් පසුබිම වත්. ඔයා හිතනවා ඇති මෙච්චර කල් ඔයත් එක්ක හරියට කතා බහ කරපු නැති කෙනෙක් මොනවද මේ කියන්න යන්නේ කියල. ඇත්ත ...... ඒත් මෙහෙ ඉන්න අයගෙන් මන් ආසම ළමයා ඔයා. 

( මන් ඒ වෙනකම් ඒ ළමයා කියපු දේවල් කිසි කතාවක් නැතුව අහගෙන හිටියා. මන් ගැන එහෙම කියනකොට ඉතින් මගේ හිතටත් මොකක්ද වෙලා ගියා. මොකද ඒ  ළමයා එක්ක ළඟ යාළුකමක් තිබුනේ නැති නිසා) 

ඉතින් එයා ආයෙමත් කතාව පටන් ගත්තා. 

අපි පෝසත් මිනිස්සු නෙමෙයි කියාස්. මගේ ගෙවල් තියෙන්නේ බදුල්ලේ. අපේ පව්ලේ ඉන්නේ මායි මල්ලියි. අම්මා රස්සාවක් කරන්නේ නෑ. තාත්තා කුලී වැඩක් කරලා තමයි අතට කීයක් හරි හොයා ගන්නේ. අපේ පරම්පරාවෙන් මේවගේ තැනකට එන්න ඉගෙනගත්ත එකම ළමයා මන්. මෙතනට එන්න තාත්තා කුලී වැඩ කරලා හොයන හැම සතේම වියදම් කරලා ඇති. අදටත් එහෙමයි කියාස්. 

ඉස්කෝලේ යන කාලේ මට කොල්ලෝ පෙන්නන්න බෑ. මගෙන් යාලු වෙන්න අහන කොල්ලොන්ට මන් බැනලත් ඇති. ඒත් ඒ ලෙවල් කරලා ආපහු සෙකන්ඩ් ෂයි කරනකොට. මන් අයියා කෙනෙක් එක්ක යාලු උනා. ඒ මිස් කෝල් එකකින්. එහෙම මිස් කෝල් එකකින් හම්බුනා කියල ආදරේ අඩුවක් උනේ නෑ. එයා මට ඉගෙනගන්න හැමදේකටම උදව් කළා. ඒ කාලේ පාඩම් කරන්න උදේ තුනට මාව ඇහැරවන්නෙත් අයියා. 

ඉතින් මන් කොලේජ් එන්න කලින් අපේ ගෙදර අම්මටයි තාත්තටයි අපේ සම්බන්දෙ ගැන කිව්වා. අයියා මාතර ඉදන් බදුල්ලේ අපේ ගෙදර ආවා අම්මයි තාත්තවයි හම්බවෙන්න. තාත්තා නම් ඒ දවස් වල වැඩි කැමැත්තක් තිබුනේ නෑ ඒත් මේ ලඟදි අයියත් එක්කම කොලේජ් එකට ආවා මාව හම්බවෙන්න. 

මන් හරි සතුටෙන් හිටියේ අපේ ගෙදරින් තාත්තගේ කැමැත්තත් ලැබුනා කියල. ඒත් මගේ පැත්තෙන් එහෙම උනාට එයාගේ පැත්තෙන් එහෙම උනේ නෑ. අයියා පෝසත් පවුලක එකම පිරිමි ළමයා. ඉතින් එයාලගේ අම්මලා අපේ සම්බන්දෙ ට කොහෙත්ම කැමැත්තක් තිබුනේ නෑ. ගෙදර ඉන්නකොට අයියා මට මැසේජ් එකක්වත් එව්වේ නෑ. ගෙදරින් එලියට අවම තමයි කතා කලෙත්. දවසක් ඔයාම මට කිව්වා නේද කොල්ලෙක්ට ඔච්චරටම කතා කරන්න නිදහසක් නැද්ද කියල? 

මන් ඒක ඇහුනේ නෑ වගේ හහිටියේ මට ඒකට දෙන්න තරම් උත්තරයක් තිබුනේ නැති නිසා. ඊට පස්සේ මන් ඔයා එක්ක වෙනදට හම්බුනාම හිනාවෙලා කතා කරන එකෙනුත් ඈත් උනා. මොකද මට ඒ වෙනකොට අයියාගෙයි මගෙයි තියෙන ආදරේ අනිත් අයගේ බැදීම් එක්ක බැලුවාම වෙනස් කියල එදා ඔයා කියපු දෙයින්ම තේරුන නිසා ඒත් මන් අසරණ උනා. මගේ පලවෙනි ආදරේ මට හොඳයි මන් කැමති උනේ නෑ කවුරුවත් ඒකෙ වැරද්දක් දකිනවට. ඒකයි මන් ඔයත් එක්ක කතා කරන එකත් නැවැත්තුවේ, ඔයාට ඒ වෙනස තේරුනේ නැද්ද කියන්න නම් මන් දන්නේ නෑ. මොකද මට ඔයාට වගේ හැමෝගෙම හිත දිනාගන්න බැරි නිසා. 

ඒත් මේ ලඟදි දවසක එයාගේ යාලුවෙක් මට කතා කරලා කියපු දේවල් නිසා මගේ ජීවිතේ විනාස වෙලා ගියා කියල දැනුනා. නෑ....... විනාස උනා කියාස්. මන් දැන් ඉන්නේ නන්නත්තාර වෙලා. 

අයියා බැඳපු කෙනෙක් කියාස්.

එහෙම කියාගෙන එයා මාව බදාගෙන ගොඩක් වෙලා ඇඩුවා කොච්චර වෙලා ඇඩුවාද කියන්න මටවත් හිතාගන්න බෑ එයාගේ ඇස් වලින් වැටුණු කඳුළු මගේ උරහිස තෙත් කළා. 

එයා ආයෙත් කතා කරන්න පටන් ගත්තා . එයාගේ ඇස දෙක දිහා බලන්න බෑ ඒ තරමටම ඇස් දෙක රතු වෙලා. 

අයියා බැඳලා තියෙන්නේ අවුරුදු 20 දී. එයා ඒ කිව්ව තරම් පෝසත් පව්ලක කෙනෙක් නෙමෙයි. දැන් එයාට අවුරුදු එකහාමාරක දුවෙක් ඉන්නවා. මාත් එක්ක යාලු වෙලා තියෙන්නේ එයාගේ වයිෆ් ට දුව හම්බවෙන්න ඉන්නකොට. මන් ඇහුවා ඇයි මට මෙහෙම කලේ කියල. ඒත් අයියා පිළිගත්තේ නෑ එයා බැඳපු කෙනෙක් කියලා. එතකොට එයාගේ යාලුවා කියපුවා බොරුද කියල ඇහුවාම එයාට දෙන්න උත්තර තිබුනේ නෑ. අඩුම තරමේ ඒ බොරු කියලවත් අයියා කිව්වේ නෑ. 

දැන් දවස් හතරකට කලින් අයියා මට කෝල් කරලා හැමදේම කිව්වා. එයා වැරැද්ද පිළිගත්තා. එයා බැඳලා තියෙන්නේ එයා වැඩ කරපු ගාමන්ට් එකේම වැඩට ආපු ගෑණු ළමයෙක් ව. එච්චර ඉක්මනට බදින්න උනේ අයියගෙන් ඒ ගෑණු ළමයට වෙච්ච වැරද්දක් නිසා, ඒ වැරැද්ද තමයි අර පොඩි එකා. අයියා මේ ගෑණු ලමයව බැන්දට එයාගෙන් අයියට කිසිම ආදරයක් හම්බවෙලා නෑ. එකයිලු එයා මගෙන් ඒ ආදරේ හොයල තියෙන්නේ. මන් හැමතිස්සෙම අයියාඅ ගැන හොයලා බැලුවා කියාස්.... කෑවද , බිව්වද , දැන් කොහෙද ඉන්නේ, මොනවද කරන්නේ කියල මන් පුළුවන් හැම වෙලාවේම අයියගේ ලඟින් හිටියා. ඒකයි එයා මට බොරු කරලා තියෙන්නේ. 

ඒත් කියාස් මට තවත් ඒ ආදරේ එයාට දෙන්න බෑ. මන් තවත් පව් කාරියක් වෙනවා එහෙම කලොත්. මට මේ දුක දරාගෙන ඉන්න බෑ ඒකයි මන් ඔයාට මේ දේ කිව්වේ. මට මගේ අම්මටයි තාත්තටයි මුණ දෙන්න බෑ කියාස්. 

හ්ම්ම්............... ඔන්න ඔය කතාව තමයි එදා මට එයා කිව්වේ . 

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

මේ ලඟදි දවසක් රෑ තව සිද්දියක් උනා... 

කොලේජ් එකේ යාලුවෙක් මාව හම්බවෙන්න ආවා. එයාගෙත් ඇස් වල කඳුළු. එයා අඩලා.........

අනේ කියාස් මගේ යාලුවෙක්ව මරලා දාලා දෙයියනේ.

මම ඇහුවේ කොහෙද කියල විතරයි....

ඇල්පිටියේදී

ඇයි එහෙම වෙලා තියෙන්නේ 

එයා යාලු වෙලා හිටපු කෙනාම තමයි එයාව මරලා තියෙන්නේ කියාස්. පව් මාත් එක්ක එකට ඉගෙනගත්තේ 

---------------------------------------------------------------------------------

තවත් කතාවක් ........... 

දවසක් මට කෝල් එකක් ආවා 

කියාස් ... පොඩ්ඩක් මේ පැත්තේ එනවද? පොඩි උදව්වකට 

ඔන්න ඉතින් මමත් ගියා 

කොලේජ් එකේ අපේ තුන් දෙනෙක්ම එතන. එක්කෙනෙක් අඩලමද  කොහෙද ඇස් දෙකත් එක්ක මුනත් රතු වෙලා ඒත් මළමිනියක් වගේ මට නම් ඒ ලමයව ඒ වෙලාවේ පෙනුනේ. 

" ඇයි කතා කලේ?" මන් ඇහුවා.... 

මෙන්න මේකට විසදුමක් දෙන්න කියාස් ... එක්කෙනෙක් මට කිව්වා විතරයි අර අඩපු ගෑණු ළමයා 

" මට බොන්න ඕනේ " කියල කිව්වා 

මොනවද බොන්න ඕනේ ?

අරක්කු 

ඔයා කලින් බීලා තියෙනවද?

නෑ .... ඒත් අද මට බොන්න ඕනේ 

ඇයි මේ ?

එයා යාළුවෙලා ඉන්න අයියා බොනවා කුඩු ගහනවා ... මෙයාගේ ගෙදරින් මේ සම්බන්දෙට කැමති නෑ. මෙයා කවදාවත් මේක නවත්තන්නෙත් නෑලු. මෙයාට  අයියව අතාරින්න බැහැ ලු. මොකෝ මේකට කරන්නේ? 

අයියට මෙයාව එපා කියල මේ සම්බන්දෙ හැමදාම නවත්තන්න කියනවා. මෙයා නෙමෙයි ඒක අහන්නේ. දැන් මෙන්න මෙයාටත් බොන්න ඕනේ ලු. 


අනේමන්දා දැන් කාලේ ආදරේ නම් 



Friday, May 16, 2014

ආදරෙයි මන්......

මේ ලඟදි කියාස් වෙච්ච මගේ උපන්දිනේ තිබුනා ඒ කියන්නේ ඉතින් කියාස් දැන් ලොකු ළමයෙක් :) කියාස්ට හම්බුනා එකම එක උපන්දින තෑග්ගක් ඒ ඉතින් වෙන කාගෙන්වත් නෙමෙයි කියාස්ගේ පණ වගේ ඉන්න අම්මගෙන්. මට හම්බුනේ පොතක් ඒකෙ වටිනාකම උනේ. දවසක් මායි අම්මයි සරසවියට ගිය දවසක මට ඕනේ උනා ඒ පොත ගන්න ඒත් අම්මගේ අතේ ඒ වෙලාවේ එච්චර ගානක් තිබුනේ නෑ. ඉතින් මට වෙන පොතක් ගන්න හිතුනෙත් නෑ. එදා තමයි සරසවියට ගිහින් පොතක් ගන්නේ නැතුව ආපු එකම දවස. ඉතින් උපන්දින තෑග්ග විදිහට මට ඒ පොත හම්බුනාම පුදුම සතුටක් දැනුනේ. ඒ සතුට වැඩි උනා පොත ඇතුලේ අම්මගේ අත් අකුරෙන් මට ලියලා තිබුන නිසදැස දැක්කාම. 





රෝස මල් පෙති සුවඳ සලලා 

යොවුන් සිත ළඟ රොද බැඳෙයි
 
දෙව්ලොවක් නුඹ සිතේ මැවිලා
 
තුරුණු හැඟුමට හාදු දෙයි

හදවතේ මුදු ගුණය තවරා 

තුරුලතා පෙළ ගී ගයයි 

ඒ මිහිරි ගී ඇසී නැළවෙන 

නුඹේ සිතුවිලි සරැලි ලයි

සිතේ දළුලන පැතුම් මල් 
මිට 

සෙමින් පුබුදනු බුද්ධියෙන්

ජීවිතය නම් මෙයැයි නිවැරදි 

මගක පියවර තබා යං

දුකයි , අපහසුයි සිතන්නට එපා 

නෙලුම් පිපුනේ මඩේමයි 

සරා සඳ ලෙස දිලෙන් මගේ ලොව 

දුවේ නුඹ මගේ ප්‍රාණයයි ෴ 


2014 ..ෛවශාක්‍ය මස පසළොස්වක පොහෝදින ඔබ මෙලොව
 
එළිය දුටු දින වගේම පොහෝ දිනයක්.පසළොස්වක පොහොයක්.
 
පහළොස් වෙනිදා පසළොස්වක පොහොයක්.

සුභ උපන්දිනයක්
 
-අම්මා-